De lening

door Fred de Koning

Het personeelsreisje liep ten einde en de collega's zaten samen in een café. Jansen zocht al zijn zakken na, maar meer dan 2 euro vond hij niet. Toch had hij heel veel zin in een kop koffie, die echter 3 euro kostte. Rodeplank, de chef, wendde zich tot de andere tien collega's: "Jongens, allemaal 10 cent geven; dan heeft Jansen zijn koffie. Morgen betaalt hij het terug, nietwaar?" Die laatste vraag was aan Jansen gericht en die knikte. Natuurlijk; dat was toch logisch?

De volgende dag kwam Jansen op het werk. Rodeplank wenkte hem. "Geef me die euro maar; dan is het in orde."

Tijdens de lunchpauze vroeg Hendrikse: "Zeg Jansen, we krijgen allemaal nog 10 cent van je. Was je dat vergeten?"
Jansen keek verbaasd. "Ik heb Rodeplank die euro gegeven. Heeft hij jullie dan niet je deel teruggegeven? Hij zal het toch niet zelf houden? Wat zullen we nou krijgen???"

Met z'n allen liepen ze het kantoor van Rodeplank binnen. "Zeg chef, het is niet dat we ons een buil zullen vallen aan 10 cent, maar je hebt die euro zelf gehouden, terwijl wij die bijeen hadden gebracht; niet jij."
Rodeplank antwoordde: "Sorry, maar ik heb die lening georganiseerd, dus Jansen moet aan mij terugbetalen. Logisch toch?"

 

 

Dit is wat de banken dagelijks doen. Wanneer Jansen een lening afsluit van laten we zeggen 10000 euro, dan geeft de bank hem geen geld dat spaarders hebben ingelegd, maar dat geld wordt uit niets geschapen met een druk op de knop. Daardoor ontstaat inflatie oftewel geldontwaarding. Met andere woorden: de voltallige bevolking verstrekt de middelen om dat bedrag te lenen. Jansen betaalt de bank het geld terug, maar het volk krijgt zijn deel niet terug. Wordt het niet eens tijd dat we laten merken dat we dat niet pikken?

 

 

 

 

 

 Naar hoofdpagina "Fred de Koning"