Een machtig man die niet wou weten dat hij kleurenblind was

door Fred de Koning

Er was eens een koning die kleurenblind was... hij kon geen rood van groen onderscheiden. Maar het probleem was: hij wist het zelf niet. Op een dag kwam er een wet die stelde dat er geen verschil was tussen rood en groen, dus er mochten ook geen twee verschillende woorden meer voor zijn.
Natuurlijk trok het volk zich daar niets van aan. Rood was rood en groen was groen; iedereen zag het verschil toch duidelijk. De koning brieste van woede toen hij dat hoorde. Daarom vaardigde hij nog een wet uit: wie nu nog beweerde dat rood niet hetzelfde was als groen, werd zonder vorm van proces in de gevangenis gegooid.

Natuurlijk had dat weinig zin. De waarheid was de waarheid en het volk wist dat de koning ongelijk had. Een enkeling waagde het wel eens, de koning op zijn fout attent te maken, maar dan hoorde niemand ooit nog iets van hem. In een cel onder het koninklijk paleis leefde men doorgaans niet lang. Wie niet binnen een maand aan ondervoeding stierf, liep wel een besmettelijke ziekte op dankzij al het ongedierte dat daar rondliep.
Hoeveel mensen er uiteindelijk allemaal in de gevangenis waren beland... niemand wist het. Maar zoiets kon natuurlijk niet eeuwig blijven duren. Een dokter was erin geslaagd, twee potloden te maken die even licht gekleurd waren, maar het ene was rood en het andere was groen, maar voor een kleurenblinde was er totaal geen verschil te zien. De koning kreeg de uitdaging, heel veel lijntjes kriskras over een papier te tekenen met het groene potlood. Daarna kreeg hij de opdracht, met het rode potlood lijntjes ertussen te zetten, maar die lijntjes moesten een duidelijke figuur voorstellen of letters. Zou de dokter weten wat de koning had getekend of geschreven, dan was het bewijs er: het verschil was er wel degelijk de koning was kleurenblind.

Onnodig te zeggen dat de wet die stelde dat je in de gevangenis werd gezet als je beweerde dat er verschil was tussen rood en groen, meteen werd afgeschaft. Vele jaren hoorde het volk hier helemaal niets over. Maar dan opeens....
Op een dag begon de kleine Nico na schooltijd over kleurenblindheid te praten met zijn grootvader. Deze wist hierover te zeggen dat de vorige koning kleurenblind was. Kleurenblind??? De jongen wist geen woord meer uit te brengen..
Een verhitte discussie kwam op gang, waarbij de grootvader zich begon af te vragen of Nico geen geschiedenisles meer kreeg op school... of zou hij zo slecht zijn in geschiedenis?
Het duurde niet lang of Opa hakte de knoop door. Hij zou wel eens even het bewijs op het internet opzoeken!
Maar zoekopdracht na zoekopdracht leverde hem minder dan niets op. Minder dan niets? Ja, want hij vond nergens documenten waaruit bleek dat de koning lange tijd de gewoonte had, iedereen in de gevangenis te gooien die durfde te beweren dat rood en groen niet hetzelfde waren. In plaats daarvan vond hij verscheidene websites met als onderwerp "hoe is de rood/groenmythe ontstaan?"

Mythe??? Opa wist wat hij wist, en dat was niet wat die websites hem wilden laten geloven! Het was duidelijk: de koning, machtig als hij was, kon heel makkelijk ervoor zorgen dat er geen enkel tastbaar bewijs meer was voor de blunder die hij ooit begaan had. De waarheid was zorgvuldig onvindbaar geworden...

PS. Had ik eigenlijk al vermeld dat er tegenwoordig steeds meer websites zijn die het "bewijs" leveren dat de kerk nooit het dogma heeft gehandhaafd dat de aarde plat was?