Het Lied

door Fred de Koning

Dicht bij het middelpunt van ons Melkwegstelsel bevindt zich de ster Arbee. Om die ster draaien 10 planeten, waarvan de derde en vierde allebei bewoond zijn. Op de derde planeet, Lem genoemd, leven dieren die qua intelligentie niet hoger komen dan ons stekelvarken. De vierde planeet, net als hun zon Arbee genoemd, herbergt wezens die iets intelligenter zijn dan mensen. Laten we zeggen dat de gemiddelde Arbaan op aarde een IQ van 120 zou hebben. Op Arbee bestaat al heel lang geen oorlog meer. En dat komt doordat de Arbanen volgens regels leven die nergens opgeschreven zijn, maar die in een Lied verwoord zijn.

Op een dag, lang geleden, werd er op Arbee een baby geboren: Zox. Deze jongen was zelfs voor Arbaanse begrippen een genie. Ook hij groeide op met Het Lied. Thuis werden er verzen uit Het Lied gezongen en vanaf het moment dat Zox naar school ging, gebeurde dat daar ook. En dan viel het hem op een dag op, dat er op school zelden verzen werden gezongen die thuis ook werden gezongen. "Juf..." zei hij op een dag, "waarom zingen we hier nooit Vers 2 en 3?"
Deze vraag overdonderde de lerares volkomen. Als ze wenkbrauwen had gehad, zou ze die hoog opgetrokken hebben. Dan antwoordde ze: "Maar die zingen we toch?"
Hierna volgde een lang gesprek, waarin duidelijk werd dat Vers 2 en 3 bij Zox thuis, op school niet aan bod kwamen. Zijn vierde Vers werd op school als derde gezongen, terwijl het tweede schoolse Vers bij Zox thuis volkomen onbekend was. De inhoud kwam in grote lijnen overeen, maar de details waren op veel punten anders.

Onderweg naar huis passeerde Zox het huis van zijn klasgenootje Frali. Binnen hoorde hij geluiden die erop wezen dat Frali daar hard geslagen werd. Zox repeteerde in gedachten Het Lied, en kwam in het vijfde Vers een tekst tegen die toch echt heel duidelijk zei dat je geen lichaamlijk geweld mocht gebruiken. Waarom gebeurde dat dan??? Hij besloot daar de volgende dag eens iets over te zeggen.
"Frali, kennen jouw ouders Het Lied niet?"
"Ja, natuurlijk; dat kent iedereen toch?"
"Maar..." Zox begon te zingen, daarbij de eerste vier Verzen afraffelend in een razend tempo, maar dan begon hij heel nadrukkelijk aan het vijfde Vers. Frali liet hem tot het einde doorzingen maar zei dan: "Zo'n Vers heb ik nog nooit gehoord! We moeten eens proberen, de originele tekst van Het Lied te vinden, want nu wil ik wel eens weten wie er gelijk heeft."
"Dat gaat niet; Het Lied mag niet worden opgeschreven. Het eerste Vers is daar duidelijk over. Of zingen jullie dat thuis soms óók anders?"
"Nee, dat is bij ons hetzelfde." Frali dacht na en vervolgde: "Ik had al gemerkt dat we hier op school heel andere dingen zingen dan bij mij thuis. Maar hoe groot zou het grootste verschil dan zijn? Alleen het eerste Vers schijnt overal gelijk te zijn: je mag Het Lied niet opschrijven... Maar wat heeft zo'n wet eigenlijk voor nut als je daardoor zulke verschillende versies krijgt?"

Zox groeide op en wijdde zijn leven aan het onderzoeken van Het Lied. Naarmate hij meer Arbanen sprak, werd het steeds duidelijker dat het eerste Vers van Het Lied een onwaarheid bevatte. Volgens de aloude tekst bestond er slechts één Lied, maar Zox wist het zeker: er waren net zoveel Liederen als Arbanen.

 

 

 

 

 

© 2012 by Fred de Koning
Naar hoofdpagina "Fred de Koning"