Link(s)e soep

door Fred de Koning

Het was alweer tientallen jaren geleden dat de pers, radio en tv in Arbania massaal het idee hadden gekregen dat linkshandige mensen niet deugden. En ook een groot deel van de bevolking was daar op den duur in meegegaan. Alleen de oudste generatie kon zich nog herinneren dat het ooit anders was geweest.
In een Arbaans café zaten enkele Arbanen aan de bar. Eén van hen zat in een krant te lezen en zei opeens: "Wanneer gaan ze nou eindelijk eens iets doen? Blijven ze nou die schurken de hand boven het hoofd houden of hoe zit dat?"
De anderen wisten meteen waar het over ging.
Ber draaide zich naar de spreker om en zei: "Zeg Hos, dat geloof je toch zelf niet wat je daar zegt hè? Stop nou toch eens met het demoniseren van de linkshandigen."
Dat was niet zo handig van Ber. Meteen waren de anderen om hem heen gaan staan. Noof en Zas gingen zodanig staan dat Ber geen kant meer op kon. Zas zei: "Meneer Ber weet het zeker weer beter. Man, zet die oogkleppen toch eens af; je ziet het toch dagelijks in de krant? Als er iets is gebeurd, is de dader in de meeste gevallen een inktveger. Je kunt de feiten toch niet ontkennen? Of wil jij soms ons landje weer aan de vijand uitleveren, net als toen onder president Hando?"
"Ik wil helemaal niets en niemand uitleveren. Ik wil alleen dat jullie je oogkleppen eens afzetten. Als je een bevolkingsgroep slecht wilt maken, lukt dat! En trouwens... Inktveger??? Wat is dat voor een rare scheldnaam?"
Ber werd van achteren aan zijn kraag getrokken en kwam daardoor met zijn hoofd op de kruk naast hem terecht. Daardoor keek hij in de ogen van Olbee, die zei: "Ten eerste: iemand die normaal schrijft, trekt de pen achter zijn hand aan, maar een inktveger gaat met zijn hand achter de pen aan en veegt dus over de inkt, met vlekken als gevolg. Ten tweede: jij zou eens het nachtelijke stadsleven moeten beleven; dan ga je er vanzelf net zo over denken als wij. Of wou jij soms beweren dat je nog nooit problemen met linkshandigen hebt gehad? Voel jij je niet ongemakkelijk als je langs een groepje linkshandige jongeren moet?"
"Niet meer dan bij rechtshandige jongeren!" Ber bleef met een kalme stem praten, maar het kostte hem moeite om zich te beheersen. "Als ik een groep pubers zie, dan voel ik me niet op mijn gemak. En dan maakt het niet uit welke hand ze gebruiken."
"En de gevangenissen dan?" kwam Lart ertussen. "Ik ben zelf cipier geweest en ik heb het met eigen ogen gezien. Hoe wil je verklaren dat er veel meer inktvegers in de gevangenissen zitten dan rechtsen?"
"Misschien doordat de mensen wel altijd aangifte doen als ze met een linkshandige misdadiger te maken hebben gehad en niet altijd met een rechtshandige... Of misschien doordat de politie harder achter linkshandigen jaagt zodat die meer kans hebben om gepakt te worden... Of omdat rechters vaker en langere straffen geven aan linksen dan aan rechtsen... Ik kan er geen zekerheid over geven, maar dat we met een vooroordeel te maken hebben, dat staat vast. Jouw 'bewijs' bestaat uit het gevolg van dat vooroordeel!"
"Vooroordeel..." echoode het van alle kanten. Ber voelde zich zwaar in het nauw gedreven en hij wou dat hij niet altijd als enkeling tussen de domme massa zat.

Ber liet zich niet van zijn stuk brengen en vervolgde: "Als de kranten zouden ophouden met elke keer erbij te zeggen dat een linkshandige het had gedaan terwijl ze erover zwijgen als een dader rechtshandig is, zouden die wantoestanden vanzelf ophouden. Snappen jullie dat nou echt niet???"
De stemmen praatten nu allemaal door elkaar en alles wat er gezegd werd, was tegen Ber gericht. Die keerde zich naar de barman en zei: "Afrekenen graag. Ik ga liever naar een kroeg waar mensen zitten die wat verder kunnen denken dat dit zooitje."
Hoe Ber buiten was gekomen, wist hij achteraf zelf niet meer te zeggen. Eenmaal op straat dacht hij na. In landen waar linkshandigen als normale burgers werden behandeld, was er niet meer criminaliteit onder linkshandigen dan onder rechtshandigen. Maar hoe maak je dat een menigte duidelijk die niet naar rede wil luisteren?

 

 

 

 

 

Naar hoofdpagina "Fred de Koning"