Verkeersdelict

door Fred de Koning

"Meneer Hoogstad, u wordt ervan verdacht..." De rechter fronste even... "een verkeersregelaar te hebben aangereden. Wat hebt u daarop te zeggen?"
Hoogstad schraapte zijn keel en zei: "Meneer de rechter, u kent misschien het gezegde 'er is geen grotere leugen dan een halve waarheid'? Wel, dit is zo'n halve waarheid. Ik heb die verkeersregelaar aangereden, maar dat was feitelijk op zijn eigen verzoek."
"Op zijn eigen verzoek? Wilt u dat eens uitleggen?" vroeg de rechter.

"Met alle plezier. Ik kwam aan bij dat kruispunt, ik zag die verkeersregelaar en die wenkte dat ik door mocht rijden. Maar waar ik het kruispunt weer af zou rijden, staken voetgangers over op het zebrapad. Ik remde dus. Toen kwam die verkeersregelaar aangelopen en riep dat ik door moest rijden.
Ik draaide mijn raampje open om te zeggen dat ik voor die voetgangers stopte, hetgeen trouwens volkomen overeenkomstig de verkeersregels is. Maar hij liet me niet uitspreken en riep dat ik door moest rijden. Ik riep terug: 'Moet ik dan die voetgangers overrijden?' en hij zei nogmaals dat ik moest doorrijden. Maar die voetgangers waren nog steeds op dat zebrapad en ik riep dus: 'Jij vindt het dus normaal dat ik die mensen overrijd?'
'Ja, rijden!!!' riep hij. Nou, als hij wou dat ik voetgangers aanreed, dan deed ik dat. Alleen dan geen onschuldige slachtoffers, dus ik heb hem aangereden. Dat was toch op zijn eigen verzoek, nietwaar?"