Wanneer Jelle en Linda de Kroon (een tweeling) hun vriend Rick de Bruin vragen of die wil meedoen om een popgroep te vormen, is dat het begin van een aantal komische gebeurtenissen. In het hol van de Berlijnse leeuw gaan ze een muzikale confrontatie aan met neo-nazis, die ze vakkundig in hun hemd zetten. Er volgen vele muzikale en andere belevenissen en aan het eind houdt Jelle een hilarische speech bij een huwelijk. Wiens huwelijk? Dat laat zich raden... of niet.
Het trio begon vol goede moed met opnemen. Maar na een poosje zei Linda: "Stop eens even... Hé jongens, jullie moeten niet zo hard zingen."
"Ja, maar het is te hoog voor ons", antwoordde Rick. "Als ik zo hoog moet zingen zonder te schreeuwen, zou ik in kopstem moeten zingen."
"Nou, dat moet dan maar in vredesnaam", zei Linda.
Rick startte de recorder weer, en het trio klonk nu opeens heel anders. Maar de geachte lezer moet niet denken dat Linda nu tevreden was... Na een tijdje onderbrak ze de opname opnieuw, maar nu met een andere opmerking: "Zeg, jullie zingen de klinkers te kort en de medeklinkers te lang. Dat is niet om aan te horen zo!"
Jelle keek haar kwaad aan en zei: "Wees maar blij dat we niet ècht gecastreerd zijn; anders hadden we alléén nog maar medeklinkers kunnen zeggen."